Mijn debuut in de KNSB

--> Gister heb ik met het tweede team van “de Waagtoren” mijn debuut gemaakt in de KNSB-competitie. Zelden zal iemands debuut zo veelbesproken zijn als het mijne, op de clubavond afgelopen dinsdag is er zelfs tot half drie 's nachts over gesproken. Ook zullen niet veel mensen me na kunnen zeggen dat een aantal andere spelers zelfs uit het team is gestapt omdat ik in hun team zou meespelen! Het ligt wel wat anders/ingewikkelder, maar ik zal er verder maar niets over zeggen. Dat zullen anderen komende clubavond vast wel weer gaan doen. De clubavond was trouwens sowieso interessant, want ik werd schaak gezet met mijn eigen toren!

Omdat ik nu een vaste plek gekregen heb in het tweede team kan ik trouwens niet net als Sandra meedoen aan het Kennemer Open, want dat wordt op precies dezelfde dagen gespeeld. Sandra doet daar dus wel mee, en won de eerste ronde van Harrie Boom, een oud-collega van onze vader! Ze heeft er nog veel meer over te vertellen, maar dan moet ze maar een eigen blog starten.

We gingen verzamelen bij Rob Freer, die inviel in het tweede. Rob komt uit Limburg, dus hij praat zelfs nog wat meer dan ik, want bij mij komt alleen mijn moeder uit Limburg. Hij praatte zelfs zoveel dat hij me aan Lucas deed denken, ook al komt die uit Groningen. Rob was heel gastvrij, de drankjes en de cake stonden al klaar. Dennis had al gezien welke plak cake 2 keer zo groot was als de andere, dus wist precies dat hij als derde op de cake moest afstormen! Behalve Dennis en ik, deed ook Shannon mee, dus we waren met 3 jeugdspelers. De rest van het team was allemaal ouder dan wij 3 samen!

We speelden tegen Caissa uit Amsterdam. Dat moet een hele grote club zijn, want ze speelden met 5 teams in een hele grote zaal. Wij speelden tegen het vierde, wat uit allemaal oudere mannen bestond. Maar ze waren wel heel aardig. De tegenstander van Wim Nieland aan bord 1 vroeg bij het begin aan Dennis, die op bord 2 zat, of de twee meisjes aan zeven en acht zijn zusjes waren! Maar het was toch een kenner, want na het antwoord van Dennis zei hij meteen: “Oh, dan is die ander dus Shannon”. Mijn tegenstander, Teun Timmerman, kende mij ook een beetje. Hij wist in elk geval dat ik aan een WK of zo had meegedaan.

De tegenstanders hadden op alle borden een duidelijk hogere rating, maar toch ging het best goed. Rob Freer verloor als eerste maar daarna volgden vier goede remises. Toen waren Dennis, Alex en ik nog bezig. Ik had een leuke partij. Mijn tegenstander had een rating van 2008, dus veel hoger dan ik. Maar toen ik de kans kreeg om een kwal te geven voor de aanval deed ik dat toch gewoon. Het was misschien niet het beste, maar ik kreeg wel veel kansen. Hij had het een paar keer beter kunnen doen, maar uiteindelijk kon ik zijn koning midden op het bord mat zetten! Zo'n beetje de halve zaal stond toen om mijn bord, dus ik moest heel veel handen schudden! Dennis zijn tegenstander was hun teamcaptain, maar hij kwam toch heel blij aan Dennis vertellen dat ik gewonnen had! Omdat ons eerste ook in dezelfde zaal speelde kon ik daarna mooi met Frank van Tellingen mijn partij analyseren. Ook hij vond het goed dat ik die kwal gaf, want “als je niet durft word je nooit beter”. 

Het stond toen dus weer gelijk, maar helaas had Alex in tijdnood de remise verspeeld, zodat Dennis wel moest winnen. Daarbij waren 3 problemen. Ten eerste had zijn tegenstander bijna 2100, ten tweede had Dennis nog maar 3 minuten voor 15 zetten, en hij stond ook nog moeilijk. Maar in tijdnood speelde Dennis heel goed, kwam beter te staan, maar kon dat helaas niet vasthouden. Hij moest het nog een tijdje proberen, maar uiteindelijk moest ook teamleider Johan erin berusten dat het er niet meer in zat, en deden ze remise. We hebben dus helaas met 4.5 – 3.5 verloren, maar wel tegen een sterk team. De jeugd scoorde 2 uit 3, de 65-plussers speelden alledrie remise, alleen de middelbare leeftijd kwam niet tot scoren. Als volgende keer iedereen weer mee doet, zal het vast nog beter gaan! In elk geval was het een hele leuke dag.

Het volgende toernooi

Van de terugreis bij het EK had ik nog geen verslag gemaakt, maar natuurlijk waren er wel wat dingen gebeurd.

We hebben de laatste dag niet bijzonder veel gedaan. Eerst een beetje gewandeld in de prachtige oude binnenstad van Praag waarbij we 4 keer langs de beroemde stilstaande klok kwamen. Maar daarna shoppen, waarbij we natuurlijk Sterre en haar moeder tegenkwamen, en verder veel ijs gegeten. Ook waren er wat bijzondere dingen met ijs aan de hand. Eva en haar moeder vonden hun ijsjes namelijk te groot, en hadden ze weggegooid. Maar even later kwam er een zwerver, en die pakte hun ijsjes uit de prullenbak en at ze op!

Peng had beloofd dat ik nog een ijsje zou krijgen, maar we moesten het vliegtuig al in. Van Ted mochten we eigenlijk geen ijsje meer halen, maar Peng ging toch gauw naar de winkel rennen om een ijsje voor me te kopen! Gelukkig zat het in een bakje met een dekseltje erop, en kon ik het zolang in mijn tas verstoppen.

Wat wel jammer was, was dat we de laptoptas vergeten waren. Mijn vader had hem namelijk achter het gordijn verstopt, maar hij was iets te goed verborgen want we waren hem vergeten. Gelukkig zat er niks belangrijks in, hooguit pennen en wat papieren, maar wel zonde natuurlijk. Maar mijn vest heb ik wel voor het eerst mee teruggebracht van een EK!

Maar nu de echte reden waarom ik dit stukje schrijf, en dat is omdat ik op 30 augustus voor het eerst heb meegedaan aan een Popquiz. Die werd door Dimitri Reinderman georganiseerd in Amsterdam.

Mijn moeder en ik gingen met de trein, en gelukkig waren we naar station Heerhugowaard gefietst, en niet naar Alkmaar. Het begon namelijk vreselijk hard te regenen. Rene Olthof zou in Alkmaar misschien dezelfde trein nemen, en we hadden daar dus bij de trap op hem gewacht, tot 3 minuten voor vertrek. Maar geen Rene, jammer! Toen we in Amsterdam kwamen, stapte hij wel uit de trein! Hij was dus precies een minuut later ingestapt (en echt kletsnat geregend...). Het was wel pech dat we hem niet gezien hadden, want hij had de nieuwe New in Chess voor me meegenomen, en die had ik dan mooi in de trein kunnen lezen. In Amsterdam kwam ook mijn vader erbij en gingen we met zijn vieren eten bij de Thai. Het was erg lekkere curry, en bij het afrekenen mocht ik van Rene twee euro wisselgeld houden. Ik was blij, totdat mijn moeder zei dat ik daar mooi het inschrijfgeld van de quiz mee kon betalen!

Toen gingen we naar Cafe Batavia, waar Oom Bram al op ons wachtte. We moesten wel nog een naam voor ons familieteam bedenken, en Rene had in het restaurant al een aantal anagrammen van het woord Keetman bedacht, met als mooiste: EK-maten. Maar ja, oom Bram is geen Keetman! We kozen toen maar voor “Vader Abraham (want zo heet hij eigenlijk en hij is vader) en de Keettrappers”. Dimitri dacht dat we ketellappers hadden gezegd, en bleef ons zo de hele avond noemen! Eigenlijk vond ik dat trouwens een betere naam.

Jan Blom, van de crypto's op UtrechtSchaak, deed ook voor het eerst mee, en nu kon hij mooi aan mijn moeder de prijs van het cryptokampioenschap uitreiken. En Rene kon natuurlijk een mooie foto daarvan maken!

Ik had aan Dimitri mijn twee euro gegeven, en mijn moeder betaalde voor de rest van ons team. Toen kreeg ik van Bram weer twee euro terug, die hij nu niet hoefde te betalen!

Even later begon de quiz. We kregen een groot vel met een schaakbord erop. Op 32 velden stonden CD-hoezen afgebeeld, en onderaan stonden twaalf artiesten met de titel van hun CD. Maar welke hoorden nou bij elkaar? Ik wist er wel een paar, maar die werden natuurlijk niet gezocht. Dat was al een slecht teken. Ook kregen we een pak papier met 7 ronden erop. Zoals: California, Surfen, The Golden State, “Zoek de link” en nog een paar.

De andere deelnemers waren natuurlijk allemaal veel ouder. Ik denk dat de op een na jongste ongeveer 2 tot 3 keer zo oud was als ik. Maar het waren geen trollen, want ik deed in hun categorie mee in plaats van andersom. Leuk was ook dat veel zeer bekende schaaksites er waren, zoals New in Chess, Chessvibes (die zaten samen in het team “New in ChessVibes”), Utrechtschaak en natuurlijk maaike-schaken!

Het was heel leuk maar erg moeilijk, niet alleen de nummers waren vaak niet zo bekend, maar de geluidsinstallatie zorgde ervoor dat alle noten ook nog eens bijna hetzelfde klonken. Toch waren er een aantal teams die vrijwel alles wisten, ongelooflijk!

Ons team wist meteen al dat we goed zouden zijn in de ronde “Zoek de link” want daar moest bij gepuzzeld worden. De nummers die je moest raden hadden een thema waar je extra punten voor kreeg, als je het raadde. En ja hoor, het eerste nummer was Life is Life van Opus, de tweede wisten we niet, maar de derde was Kyrie van Mr Mister. Dus mijn ouders wisten toen het thema al, namelijk dat een woord steeds 2 keer voorkwam in de oplossing. Handig bij het raden van de volgende liedjes! Soms konden we daarom ons antwoord aanpassen, om in het thema te blijven. Van 1 nummer waarvan we wisten dat het door Michael Jackson was geproduceerd (dat moest je daar ook erbij raden), dachten we bijvoorbeeld te horen dat Diana Ross het zong, maar dat konden we nu mooi veranderen in Janet Jackson! Bij een liedje van het Goede Doel over Arnold Schwarzenegger konden we mooi de artiesten vervangen door “Henk en Henk”, en zo konden we nog slim wat verbeteringen aanbrengen. Helaas bleek achteraf dat Arnold Schwarzenegger het thema was, en waren onze eerste keuzes juist wel goed geweest!

Gelukkig weet Bram veel van hiphop, rap en andere herriemuziek, waardoor hij veel punten scoorde. Onder andere wist hij, in tegenstelling tot de echte cracks, dat een obscuur nummer van Tori Amos was. Zelf was ik vooral meegenomen als geheime wapen voor hele moderne muziek, maar daar was weinig van. Toch had ik wel wat vragen beantwoord. Helaas wist Bram uiteindelijk net iets te veel, want we waren geen laatste en hadden dus geen troostprijs.

Op de terugreis ging popquizcrack Chris de Saegher mee met ons in de trein, want hij had een meereiskaartje. Als dank gaf hij mij ook 2 euro, dus toch nog een prijs. Om half 1 waren we weer thuis, en kregen we een SMS van Bram dat we ook nog een fles drank hadden gewonnen, omdat hij dicht in de buurt zat met de vraag hoeveel albums Frank Zappa tijdens zijn leven heeft uitgebracht (62). Al met al dus een goede dag, toevallig 3 maal 2 euro gekregen, en het was erg gezellig.